Фәҙкүруунии

     Фәҙкүруунии (Әл-Баҡара сүрәһенең 152-157-нсе аяттары)

   
                                                                                                             فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ
                                                                                     يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ
                                                                                   وَلَا تَقُولُوا لِمَن يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَكِن لَّا تَشْعُرُونَ
                                                       وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ
                                                                                                 الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ
                                                                                           أُولَئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ

     152. Фәҙкүруунии әҙкуркүм үәшкүруу лии үә ләә тәкфүруун.
     153. Йәә әййүһә-лләҙиинә әә-мәнү-стәғи-инүү биссабри үә-ссаләәти иннә-ллааһа мәғә-ссаабириин.
     154. Үә ләә тәҡуулүү лимәй-йуҡтәлү фии сәбиили-лләәһи әмүәәтүм-бәл әхйәә'үү~үә ләәкил-ләә тәшғүруун.
     155. Үә ләнәблүүәннәкүм бишәй'им-минәл-хауфи үәл-джүүғи үә наҡсыим-минәл-әмүәәли үәл-әңфүси үә-ҫҫәмәраати үә бәшшири- ссаабириии.
     156. Әлләҙиинә иҙәә әсаабәтһүм мүсы-ии-бәтүң ҡаалүү иннәә лилләәһи үә иннәә иләйһи рааджиғүүн.
     157. Үләә-'икә ғәләйһим саләүәәтүм-мир-раббиһим үә рахмәтүү-үә үләә'икә һүмүл- мүһтәдүүи.
   

     152. Мине иҫкә алығыҙ, Мин дә һеҙҙе иҫкә алырмын. Миңә шөкөр итегеҙ, кафыр булмағыҙ !
     153. Эй, иман килтергән кешеләр! Сабырлыҡтан, намаҙҙан ярҙам һорағыҙ! Ысынлап та, Алла сабырлы кешеләр яғында!
     154. Алла юлында үлтерелгәндәрҙе үлгән тип әйтмәгеҙ. Юҡ, улар иҫән! Тик һеҙ һиҙмәйһегеҙ.
     155. Беҙ һеҙҙе төрлө хәүеф, аслыҡ менән, мал, йәндәрҙең кәмеүе, емеш наҡыҫлығы менән һынайбыҙ. Сабырлыларҙы һөйөндөр,
     156. бәлә килгәндә: «Ысынлап та, беҙ-Алла ҡулында, Уға ҡайтабыҙ!» — тигән кешеләрҙе һөйөндөр.
     157. Улар — Раббынан фатиха ла, рәхмәт тә алған кешеләр, улар хаҡ юлдан бара.