Донъя ут эсендә

                                                 Донъя ут эсендә
     Донъя ут эсендә: Ахырзаман билдәләре һәм тәүбәгә саҡырыу
     Ғәләмдәр Раббыһы Аллаһ Тәғәләгә маҡтауҙар булһын, Ул Үҙенең Китабында:
 َ            إِن مِّن قَرْيَةٍ إِلَّا نَحْنُ مُهْلِكُوهَا قَبْلَ يَوْمِ الْقِيَامَةِ أَوْ مُعَذِّبُوهَا عَذَابًا شَدِيدًا كَانَ ذَلِكَ فِي الْكِتَابِ مَسْطُورًا
     Үǝ им-мин ҡарйәтин илләә нәхнү мүһ-ликүүһәә ҡаблә йәүмил-ҡийәәмәти әү мүғәҙҙибүүһәә ғәҙәәбәң шәдиидәң кәәнә ҙәәликә фил-китǝǝби мǝстуураа. 17/58
     «Ҡиǝмәт көнөнә ҡәҙәр беҙ һәләк итмәгән йәки ҡаты язаға тартмаған бер ҡала ла юҡ. Китапка ул шулай яҙылған».
     «Беҙ Ҡиәмәт көнөнә тиклем һәр бер нәҫелде юҡ итербеҙ йәки ҡаты ғазап менән ғазапларбыҙ. Был Ләүхүл-Мәхфүзҙә яҙылған», – тигән. Пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәдкә салауат һәм сәләмдәребеҙ булһын, ул Ҡиәмәт көнө шул тиклем яҡын килеп еткәндә ебәрелде, хатта ул быны күрһәтеү өсөн һуҡ һәм урта бармаҡтарын ҡушып күрһәтте.

     Ҡәрҙәштәр, әйләнә-тирәгә күҙ һалығыҙ. Донъя ҡайнай. Ул элек-электән булмағанса ҡайнай. Яҡын Көнсығыштағы һуғыш бөтөн халыҡтарҙы йота. Илдәр бомба аҫтында ҡан ҡойоп ята, балалар емереклектәр араһында үлә, ә донъя өнһөҙ ҡала. Украина көлгә әйләнде, унда ҡулдарына ҡорал алып, туған туғанға ҡаршы бара, сит ил амбицияларының ҡотороуон тыңлап. Ә был башы ғына. Яңы конфликттар ер йөҙөнөң тәнендәге эренле яралар кеүек өлгөрә. Әрмеләр сиктәргә йыйыла, сәйәсмәндәр ҡорал шаҡылдата, һәм һәр көн теләһә ҡайһы мәлдә шартларға әҙер торған яңы киҫкен нөктәләр тураһында хәбәрҙәр килтерә.
     Аллаһ әйтте:
وَإِذْ يَمْكُرُ بِكَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِيُثْبِتُوكَ أَوْ يَقْتُلُوكَ أَوْ يُخْرِجُوكَ وَيَمْكُرُونَ وَيَمْكُرُ اللَّهُ وَاللَّهُ خَيْرُ الْمَاكِرِينَ
     «Үǝ иҙ йәмкүру бикә-лләҙиинә кәфәруу лийуҫбитүүкә әү йаҡтүлүүкә әү йухриджүүкә үә йәмкүруунә үә йәмкүру-ллааһу үә-ллааһу хайруль-мәәкириин». 8/30
     «Улар хәйлә ҡоралар, Аллаһ та хәйлә ҡора, ә Аллаһ — хәйлә ҡороусыларҙың иң яҡшыһы». 
     Бөгөн булып торған хәлдәр — ул хаос түгел, ә алдан билдәләнгәндең башҡарылыуы, Аллаһ тәртибе. Әл-Исра сүрәһендәге Аллаһ һүҙҙәренә иғтибар итегеҙ: «Беҙ Ҡиәмәт көнөнә тиклем һәр бер нәҫелде юҡ итербеҙ йәки ҡаты ғазап менән ғазапларбыҙ, бер кемде лә ҡалдырмаҫбыҙ». Бының күҙ алдығыҙҙа тормошҡа ашыуын күрмәйһегеҙме? Һуғыштар, ер тетрәүҙәр, катастрофалар — ул ошо ғазап түгелме?
     Был тик алыҫ ерҙәргә генә ҡағыла тип уйламағыҙ. Тикшереп ҡарағыҙ, тирә-йүндә ниҙәр бара. Халыҡ сығыштары, демонстрациялар, ихтилалдар тиҫтәләгән илдәрҙе солғап алды. Кешеләр ғәҙеллек талап итеп урамдарға сыға. Ваҡ конфликттар бөтә донъяла төтәп тора, теләһә ҡайһы мәлдә утҡа әйләнергә әҙер. Ә тәбиғәт? Ер тетрәй, янғындар бөтөн континенттарҙы йота, ҡоролоҡ уңышты юҡ итә, аслыҡ күп халыҡтарҙың ишегенә шаҡып тора. Кешеләр яҡтылыҡһыҙ, йылыһыҙ туңа, техноген катастрофалар меңәрләгән ғүмерҙе ала, ә интернетты хәҡиҡәт тауышын баҫыр өсөн һүндерәләр. Беҙгә цифрлы сәйәсәт, электрон контроль көсләп тағыла, һәр аҙымығыҙ яҙылһын, һуңғы иркенән мәхрүм итеү өсөн.
     Әле генә емерелмәҫ кеүек тойолғандарҙың яҙмышына күҙ һалығыҙ. Ҡайҙа улар бөгөн, халыҡтарҙы тимер ҡул менән идарә иткәндәр? Ҡайҙа беҙҙең заман фараондары? Аллаһ ерҙә тәкәбберләнеүселәрҙе нисек хур иткәнен күрмәйһегеҙме? Аллаһ уларға иҫәпһеҙ байлыҡтар биргән, нефть, газ һәм башҡа ҡаҙылма байлыҡтарҙың иң ҙур запастарына эйә булған илдәр, әммә уларҙың хакимдары Яратыусыға шөкөр итеүҙе онотҡан, байлыҡ һәм золом эсендә батҡан. Ә һөҙөмтә? Ҡайҙа уларҙың элекке маҡтаныуҙары, бөйөклөктәре? Уларҙы кем хур итте? Былар барыһы ла Аллаһ ҡулы түгелме? Хакимлек һәм байлыҡ хурлыҡтан һаҡлай тип уйлаусылар өсөн был ғибрәт түгелме? Аллаһ әйтте: «Беҙ тәкәбберҙәрҙе һәм залимдарҙы ғазапҡа дусар итәбеҙ, улар киләһе быуындарға ғибрәт булһын өсөн».
     Изгеләрҙең береһе әйткән: «Муллыҡ осоронда, һаулыҡ һәм байлыҡ, тыныслыҡ һәм хәүефһеҙлек тулы тәртиптә булғанда, Аллаһҡа ғибәҙәт һәм итағәт менән йөҙ тотоғоҙ, ә ҡыйынлыҡ ваҡытында Ул һеҙгә рәхмәте менән иҫкә төшөрһөн». Беҙ Аллаһты үҙебеҙҙең ғафләтебеҙ менән асыуландырҙыҡ. Беҙ был донъяға ни өсөн ебәрелгәнебеҙҙе оноттоҡ. Беҙ рәхәтлек һәм күңел асыу артынан ҡыуҙыҡ, ә Аллаһ Ҡөрьәндә әйтә: «Һеҙ көләһегеҙ... һәм иламайһығыҙ! Ә һеҙ башһыҙлыҡ менән шөғөлләнәһегеҙ!» Кешеләр бөгөн көлкө, уйын, рәхәтлек артынан ҡыуа, ғүмер мәңге дауам итәсәк кеүек. Ә тирә-йүндәге донъя инде янып тора.
     Пәйғәмбәребеҙ Мөхәммәд саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм беҙҙе ҡыҙыл ел — халыҡтарҙы юҡ итәсәк бөйөк һуғыштар тураһында иҫкәрткән. Ул әйткән: бөйөк державалар бер-береһен юҡ итә башлағас, донъя хаосҡа төрөнәсәк, унан һуң бәләкәй державалар ҙа уларға эйәрәсәк. Беҙ быны инде күрәбеҙ. Америка һәм Рәсәй, Ҡытай һәм Европа — улар туранан-тура түгел, ә прокси-һуғыштар аша бәрелешә, һәм ут көсәйә бара. Ғалимдарҙың береһе әйткән: «Ҡаршы тороусы көстәр бәрелешкәс, улар донъяны юҡ итер. Әгәр бер генә көс булһа, ул уны юҡ итә алмаҫ ине». Донъя бер армия тарафынан түгел, ә үҙ-ара юҡ итеү менән һәләк ителәсәк.
     Ҡәрҙәштәр, донъя кимәлендәге сәйәси һәм иҡтисади кризис яҡынлаша. Был ҡотолғоһоҙ. Был Аллаһ тарафынан беҙҙең гонаһтарыбыҙ, Уның әмерҙәрен боҙоуыбыҙ өсөн вәғәҙә ителгән. Ислам ғалимдарының береһе иҫкәрткән: «Донъя ҡайнай, ул ҡайнап ташасаҡ, һәм был өммәт әкренләп һәләк буласаҡ, бер заман төҙөп, хәҙер емерә». Беҙ үҙебеҙҙе үҙебеҙ емерәбеҙ. Беҙ ни сәскәнбеҙ, шуны урабыҙ. Был һынау ғибәҙәт ҡылыусыларҙан да, өнһөҙ ҡалыусыларҙан да, был донъя эштәрен башҡарыусыларҙан да ситтә үтмәйәсәк.
     Ә ошо бөтә хаос араһында бер өмөт биргән хәҡиҡәт бар: Мәһдиҙең килеүе, Аллаһ тарафынан ебәрелгән хәҡиҡи имам. Һайлауҙарҙа тәғәйенләнә торған кеше түгел, демократия ставленнигы түгел, кеше амбициялары тыуҙырған зат түгел. Ул ер золом менән тулғас, уны ғәҙеллек менән тултырыр өсөн килер. Ул Аллаһ Китабы һәм Уның Рәсүле Сөннәте буйынса идара итер. Уның артынан Ғайса ғәләйһиссәләм килер, ул тәре һындырыр, сусҡаны үлтерер һәм Дәжжәлде юҡ итер. Был Аллаһ вәғәҙәһе, ә Аллаһ вәғәҙәһе — хәҡиҡәт.
     Әммә уның килеүенә тиклем — бөйөк һуғыштар, ер тетрәүҙәр һәм катастрофалар, уларҙан һуң бик аҙҙар ғына тере ҡалыр. Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әйткән: «Сәғәт (Ҡиәмәт) яҡыная бара». Тағы ла: «Донъяла бәлә-ҡазаларҙан һәм бүленеүҙәрҙән башҡа бер ни ҙә ҡалманы». Беҙ ошо замандарҙа йәшәйбеҙ. Беҙ ошо билдәләргә шаһит булабыҙ.
     Ни эшләргә беҙгә? Аллаһ әйтә: «Аллаһының һағына һыйынығыҙ!» Ширктан тәүхидкә, иманһыҙлыҡтан иманға, золомдан ғәҙеллеккә, ике йөҙлөлөктән ихласлыҡҡа, тәкәбберлектән түбәнселеккә, һаранлыҡтан юмартлыҡҡа, дошманлыҡтан мөхәббәткә, бүленеүҙән берҙәмлеккә, гонаһтан изгелеккә эйә булығыҙ.
     Бөтә һаҡлыҡ сараларын күрегеҙ. Хәҙистә әйтелгән: «Сәбәптәрҙе ҡулланығыҙ, унан һуң Аллаһҡа тәүәккәл итегеҙ». Әҙер булығыҙ. Дауыл башланғас, кешеләр аптырашта ҡалыр, улар имандарын юғалтыр. Ләкин әгәр кеше алдан әҙерләнгән булһа, ул әйтер: «Был Аллаһ яҙмышы, мин быны көткәйнем». Ул аптырамаҫ һәм иманын юғалтмаҫ.
     Әйҙәгеҙ Аллаһҡа ихлас доға менән йөҙ тотайыҡ. Изгеләрҙең береһе беҙгә өйрәткән: «Йә Аллаһ! Кәферҙәр ҙур ут әҙерләне. Ул утты уларҙың үҙҙәренә ҡаршы ҡайтар, улар үҙ уттары менән үҙ-ара көйөп бөтһөндәр. Йә Аллаһ! Беҙҙе ярлыҡа, беҙҙе һаҡла һәм беҙгә еңеү бир. Һин — беҙҙең Раббыбыҙ. Әгәр Һин беҙҙе һаҡламаһаң һәм был утҡа ташлаһаң, беҙ һәләк булабыҙ. Ысынлап та, беҙҙең гонаһтарыбыҙ ҙур. Әммә, йә Раббым! Һин — беҙҙең Раббыбыҙ, беҙ Һиңә, Һинең рәхмәтеңә, юмартлығыңа һәм киңлегенә өмөт бағлайбыҙ».
     Аллаһ әйткән: «Аллаһыға күктәрҙең һәм ерҙең хакимы». Барыһы ла Уның ҡулында. Бәндәләр Уныҡы, хакимлек Уныҡы, бөтә нәмә Уныҡы. Ни булһа ла, был Уның яҙмышы. Әгәр йәшәү — яҙмыш икән, беҙ йәшәрбеҙ. Әгәр үлем — яҙмыш икән, Аллаһ беҙгә иман менән үлергә насип итһен.
     Һуғыш — катастрофа. Аслыҡ, һыуһыҙ интегеү, ғаҙап-ыҙа, үлем — былар барыһы ла уның өлөшө. Ләкин булырға тейешлеһе булыр. Һуғышта еңеүселәр юҡ. Берәүҙәр әҙерәк, берәүҙәр күберәк яфалана, әммә бөтәһе лә еңелеү кисерә. Аллаһ әйтә: «Минем батшалығымды юҡ итермен». Ул теләгәнен эшләй. Әгәр кешеләр ҡаты күңеллелеге һәм гонаһтары арҡаһында ғазапҡа лайыҡ булһа, ул килер.
     Иғтибар итегеҙ: бөтә донъя тетрәй. Туфандар, дауылдар, ер тетрәүҙәр, янғындар — былар барыһы ла билдәләр. Ғалимдарҙың береһе әйткән: «Бөйөк Аллаһ әлегә тиклем тормошто бар ҡылды һәм тотоп торҙо; хәҙер емерелеү көнө етте. «Донъя буш ҡалыр. Һуғыш уны буш ҡалдырыр, Мәһди уны буш ҡалдырыр, Дәжжәл уны буш ҡалдырыр, Ғайса уны буш ҡалдырыр. Бушлыҡ...»
     Шуға күрә әҙерләнегеҙ, туғандар. Донъяуи эштәргә сумып бөтмәгеҙ. Хәҙер уйындар һәм күңел асыу ваҡыты түгел. Уяныу ваҡыты етте. Аллаһҡа ҡайтыу ваҡыты етте. Тәүбә ваҡыты етте. Әйҙәгеҙ бер тағам ашайыҡ һәм мең тапҡыр шөкөр итайек. Доға инде инде ярҙам итмәҫ көн килгәнсе, төндәрҙе намаҙҙа үткәрергә. Әйҙәгеҙ иҫтә тотайыҡ: тулҡындар ҙур, ә кәмә бәләкәй, һәм тик Аллаһ рәхмәте менән генә беҙ йөҙә алабыҙ.
     Йә Аллаһ, Мәһдине — Үҙеңдән булған хәҡиҡи имамдың килеүен яҡынлаштыр, ул ерҙе ғәҙеллек менән тултырыр, һәм беҙҙе уның яҡлыларҙан ҡыл. Йә Аллаһ, беҙҙе был замандың хәүефтәренән һаҡла, гонаһтарыбыҙҙы ярлыҡа һәм тәүбәбеҙҙе ҡабул ит. Йә Аллаһ, кәферҙәрҙең утын уларҙың үҙҙәренә ҡаршы ҡайтар һәм беҙгә еңеү бир. Әмин.